செந்தீ – சிறுகதை

2 ஜன

உயர்ரக தொழில்நுட்பத்துடன் தனித்தனியாய் பிரித்து வைக்கப்பட்ட ஸ்பீக்கர்களிலிருந்து மெருகூட்டப்பட்ட இசை மென்மையாய் அதிர்ந்துகொண்டிருக்க எதிரே சன் டிவியில் பாடல் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. மதியம் கொஞ்சம் கனமாய் சாப்பிட்டுவிட்டோமோ என்ற எண்ணத்துடன் சோபாவில் நன்றாக சாய்ந்து காலை நீட்டி டிவி பார்த்துக்கொண்டிருந்தார் காதர்பாய்.

“ஸலாமலேக்கும்” சொல்லிக்கொண்டே உள்ளே நுழைந்தார் ரகுமான் பாய்.

“வாலேக்கும் ஸலாம், வாங்க பாய் பார்த்து நாளாச்சு. உக்காருங்க” சோபாவில் இடம் கொடுத்தார், உள்ளே மனைவிக்கு குரல் கொடுத்தார், “அய்சா அண்ணன் வந்துருக்காங்க பாரு, குடிக்கிறதுக்கு கொண்டா”

“ம்…ம்” பெருமூச்சுடன் ஆரம்பித்தார் ரகுமான்பாய். “நாம ரெண்டு பெரும் சேர்ந்து சுத்தாத இடமே கிடையாது இந்த ஊர்ல. இப்ப சாப்பிட்டுட்டு தூங்குற நேரம் போக மத்த நேரமெல்லாம் டிவிக்கு முன்னால தான் பொழுது போகுது”

“ஆமாமா, ஒரே தெருவுல பத்து வீட்டுக்கு முன்னபின்ன இருந்தாலும் இப்படி உக்காந்து பேசி மாசக்கணக்கா ஆவுது. மூணு மாசத்துக்கு முன்னால முக்கடி வீட்டு அம்சா மவன் நிக்காவுல பேசிக்கிட்டோம்” நண்பனின் பேச்சை ஆமோதித்தார் காதர்பாய்.

“ஆமா பாய் உங்க பையங்க நல்லா இருக்காங்களா? போன் போடுராங்களா? எப்ப ஊருக்கு வர்ராங்க? மூத்தவன் வந்துட்டு போய் ஒரு ரெண்டு வருசம் இருக்குமா?”

“ஆவுது ஒண்ணேமுக்கால் வருசம் ஆவுது வர்ற நோம்புக்கு ஊர் வர்றதா சொல்லியிருக்கான். முன்னெல்லாம் கடிதம் போடுவாங்க. போன் வந்ததுலருந்து ஒடனுக்குடன் பேசிரலாம்ல. அதுவும் இந்த செல்போன கண்டுபுடுச்சாங்க சம்பாதிக்குறதுல கால்வாசி போனுக்குத்தான் போகுது”

“என்ன செய்ய பாய், நிக்காவை பண்ணிட்டு கண்காணாத தேசத்துல போய் கிடக்காங்க அப்பப்ப பேசிக்கிட்டா தான ஆறுதலா இருக்கும்”

“என்ன வெளிநாடு. நம்ம வாப்பாமார் பர்மா ரங்கூன்னு போனாங்க, நாம சிங்கப்பூர் மலேசியான்னு போனோம், நம்ம புள்ளைங்க சௌதி துபாய்ன்னு போறாங்க, நம்ம பேரங்களுக்கு அல்லா என்ன எழுதிவச்சுருக்கானோ”

“ஏன் பாய் உங்க இளைய பையந்தான் இஞ்சினீயருக்கு படிச்சிருக்கான, ஊர்ல ஏதாவது வேலைக்கு ஏற்பாடு பண்ணக்கூடாது? இப்ப மூணரை சதவீதம் இடஒதுக்கீடு கூட வாங்கிட்டாங்களே”

“எங்க, வாழ்க்கை பூரா இங்க இருந்து சம்பாதிக்குறதவிட துபாய்க்கு போனா பத்து வருசத்துல அதிகமா சம்பாதிச்சுடலாம்னு துபாய்க்கு போனான். எப்ப எட்டு வருசம் ஆவுது, இதோ இந்த வீடு கட்டுனது தான் மிச்சம்” சலித்துக்கொண்டார் காதர்பாய்.

“என்ன செய்யுறது பாய். நேத்து இருந்த மதிரியா இன்னிக்கு விலைவாசி இருக்குது. பத்து வருசத்துல சம்பாதிச்சுட்டு வீட்டுல வந்து செட்டிலாயிடலாம்னு பாத்தா. காலம் பூரா வெளிநாட்டுல இருந்துட்டு காலம் போன காலத்துல ஊருக்கு வந்தா இருக்குற மிச்சத்தையும் சுகருக்கும், பிளட் பிரஷருக்கும் செலவளிக்க வேண்டியிருக்கு”

“எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு சம்பாதிச்சாலும் சம்பாதிச்சது நம்ம கையில நிக்கவா செய்யுது?”

“நாம நெனச்சு என்ன செய்ய அந்த ரப்பு நெனக்கணுமே. அவன் யாரை நெனைக்குறானோ அவருக்குத்தான் அவனோட ரஹ்மத்த கொடுப்பான்”

“சரியா சொன்னீங்க பாய். அவன் எழுதிவச்சபடி தான எல்லாம் நடக்கும்.அப்படியும் இப்படியும் நாம புலம்புனா ஆகுறதென்ன. நம்மள படைக்குறதுக்கு முன்னே நடக்கப்போறத ஒன்ணொன்ணையும் எழுதிவச்சுட்டான், அதுபடி தான எல்லாம் நடக்கும்”

“ஆமாமா அவன் நாட்டப்படிதான் எல்லாம் நடக்கும். இப்பக்கூட பாருங்க, முஸ்லீம்கள் போராடி இடஒதுக்கீடு கெடச்சுருக்குது, ஊருக்கு நூறு தர்கா இருந்தது மாறி தொழுகைக்கு கூட்டம் கூடுது. எல்லாம் அவன் செயல்”

“ஆமா பாய் உங்க பையன் நாலஞ்சு மாசமா ஊருலயே இருக்கானே திரும்ப போகலியா?”

இதை கேட்டதும் ரகுமான்பாயின் முகம் மாற்றமடைகிறது. “அதை ஏன் கேக்குறீக” என்று இருக்கமாக முகத்தை வைத்துக்கொண்டு கூறத்தொடங்கினார். “கடைசி பையனாச்சேன்னு அவன் விரும்புன பொண்ணையே கட்டிவச்சேன். சேப்பு கச்சிக்காரன் தங்கச்சி வேண்டாம்னு எவ்வளவோ எடுத்துச்சொல்லியும் அவன் கேக்கல. ஆரம்பத்துல நல்லத்தான் இருந்தாங்க. இப்ப மருமக உண்டாயிருக்கா. வெக்கேசன்ல வந்தவன், குழந்தை பிறந்தப்புறம் போறேன்னுட்டு இங்கயே இருந்துட்டான். சந்தோசமாத்தான் இருந்தாங்க. பிறக்கப்போற குழந்தைக்கு என்ன பேர் வைக்குறதுண்ணு ரெண்டு பேருக்கும் சண்டை. “A” யில ஆரம்பிக்குற பேர் வச்சாத்தான் எங்க போனாலும் ரிஜிஸ்டர்ல முதல் பத்து பேருக்குள்ள வரும்ணு ஆண்குழந்தையிண்ணா அன்சாருல் அல்தாஃப்ன்னும் பெண்குழந்தையிண்ணா அஸ்வத்நிஸான்னும் அழகான பேர எம்பையன் சொல்றான். ஆனா அந்தப்பொண்ணு எந்தப்பேர் வச்சாலும் தமிழ்லதான் வைக்கனும்னு சொல்லுது. என்னா திமிர் பாத்தீங்களா?”

“என்ன தமிழ்ல பேர் வைக்குறதா?” காதர்பாய் அதிர்ச்சியடைந்தார்.

“பொட்டக்கழுதைங்க கட்டுனவன எதுத்துப்பேசுற அளவுக்கு துணிஞ்சுட்டுதுக என்ன செய்றது”

“என்ன பேசுதீங்க பாய் நீங்க. அடிச்சு மூலையில போடாம, பேசிக்கிட்டிருக்கீங்க பேச்சு” காதர்பாய் ஆவேசப்பட்டார்.

“ந‌ல்லாப்பா……..ந‌ல்லாப்பா” ரகுமான்பாயின் பேரன் ஓடிவந்தான். “சாச்சாவுக்கும் சாச்சிக்கும் சண்டை”

வெடுக்கென எழுந்தார். காதர்பாயும் கூடவே கிளம்பினார்.

*********************************

அந்தப்பெண் தரையில் அமர்ந்திருந்தாள். வாங்கிய அடியின் வலியும் அவமானமும் கண்ணீராய் வழிந்து கன்னங்களில் உறைந்திருந்தது. கண்களில் மட்டும் சீற்றம் பாவியிருந்தது.

“பெயர் மட்டுமல்ல பிறக்கும் குழந்தையின் வளர்ப்பும் என் விருப்பபடியே இருக்கும்” அந்தப்பெண்ணின் கண்களில் செந்தீ ஒளிர்ந்தது.

**********************

கலைச்சொற்கள்
‍‍‍௧) ஸலாமலேக்கும், வாலேக்கும் ஸலாம் = அஸ்ஸலாமு அலைக்கும், வா அலைக்கும் ஸலாம் = இஸ்லாமிய முகமன்.
௨) நிக்கா = நிக்காஹ் = திருமணம்.
௩) ரப்பு = ரப் = இறைவன், காப்பவன்.
௫) ரஹ்மத் = ஆண்டவனின் அருள்.
௬) தர்கா = இஸ்லாத்தில் இல்லாததாக கருதப்படும் அனால் முஸ்லீம்களிடம் இருக்கும் வழிபாட்டுமுறை.
௭) தொழுகை = இஸ்லாத்தின் வழிபாட்டுமுறை
௮) நல்லாப்பா = அப்பாவின் அப்பா
௯) சாச்சா, சாச்சி = சிற்றப்பன் சிற்றன்னை.

– நசீபா காஹ்துன்

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: